چند وقت پیش تلویزیون داشت فیلم «پرنده ی کوچک خوشبختی» رو می داد. تو یه صحنه از فیلم، ملیح، توی سالن مدرسه، منتظر معلمش بود. وقتی معلمش می رسه سریع می دوئه طرفش و یه نامه می ده دستش و فرار می کنه....
.
.
یادِ زهرا شاگردم افتادم. یکی از بچه های مرکز. اون مثه رقیه، جزو بچه های بی سرپرسته. هیچی در موردش نمی دونم. هیچی...
زنگ تفریح بود. توی سالن مدرسه بودم و داشتم می رفتم به سمت دفتر. یهو زهرا دوئید طرفمو یه نامه داد دستم و با سرعت فرار کرد.
وقتی نامه رو خودنم، نمی دونستم چی بگم. فقط دوباره رفتم سر کلاسش، صداش زدم و بابت نامه خیلی ازش تشکر کردم و بهش گفتم که خیلی خوشحالم کرده که برام نامه نوشته.
و اون فقط می خندید و هیچی نمی گفت...
ب.ا
+ نوشته شده توسط بانوی اردیبهشت در یکشنبه سی ام تیر 1387 و ساعت
2:40 |
